محروميت خودساخته
آن حضرت از ابوحنيفه سوال فرمود:اين نعمت چيست؟
ابوحنيفه گفت: خوردني ها و نوشيدني ها.
امام (ع) فرمود: اگر اين باشد كه بخواهي حساب همه خوردني ها و نوشيدني ها را پس بدهي، خيلي بايد در محشر معطل بشوي! بعد امام (ع) فرمود: اگر كسي تو را به منزلش دعوت كند و سفره مفصّلي پهن كند و انواع غذاها را آماده نمايد و تو هم استفاده كني؛ بعداً صورت غذا را ارائه دهد كه اين مقدار مصرف نمودي چه خواهي گفت؟
او پاسخ داد: مي گويم عجب آدم پستي است.
امام (ع) فرمود: واي بر تو! همين نسبت را به خدا مي دهي؟ خداوند ما را خلق نموده و به ما نعمت مرحمت كرده و استفاده از نعمت ها را به ما اجازه داده؛ آنگاه قيامت ما را معطل مي كند كه چه مقدار از اين طعام ها استفاده كردي؟!
عرض كرد: پس اين چه نعمتي است كه قرآن مي فرمايد: از همه سوال مي كنيم؟
امام (ع) فرمود:
النَّعيمُ وَ اللهِ اَلْاَئمّةُ مِنْ آلِ محمّدٍ (ص)
به خدا سوگند آن نعمت، ولايت ائمه هدي از آل محمّد است.
آري از ما سوال خواهد شد كه آيا قدر نعمت ولايت امام زنده در عصر خويش را دانستيم يا خير؟ امامي كه در اين دنيا در كنار ماست و ما دور از او.
حال كه اتفاقي كه نبايد مي افتاد واقع شده و بشريت با دست خود از برترين نعمت الهي محروم گشته. بياييد دنبال راه چاره باشيم.
چرا كه گشايش تمام امور دنيا در ظهور آقاست. و امكان صدور فرمان ظهور به حضرت از جانب خدا و تغيير وضعيت موجود حتي طي يك شب از شبهاي پيش رويمان نيز امكان پذير است.